این یکی از سؤالاتی است که اغلب در طول ممیزی کارخانه و برنامه ریزی پروژه - از من پرسیده می شود، حتی بیشتر از سؤالات مربوط به خود مشخصات تجهیزات. بسیاری از خریداران که اولین پروژه روشنایی جاده خود را اجرا می کنند، فقط فاصله را به چشم می اندازند، و نتیجه یا یک لکه تاریک قابل توجه در وسط جاده است، یا تیرهایی که به قدری نزدیک به هم بسته می شوند که بودجه از آنچه برنامه ریزی شده بود، عبور می کند. امروز میخواهم منطق واقعی را که هنگام محاسبه استفاده میکنیم مرور کنمچراغ خیابانفاصله، به همان روشی که در هنگام جمع آوری یک پیشنهاد پروژه انجام می دهیم.
فاصله یک حدس نیست - این یک محاسبه است
بیایید ابتدا یک تصور غلط رایج را برطرف کنیم:چراغ خیابانفاصله گذاری هرگز به معنای "هر چیزی که درست به نظر می رسد" نبود. توسط مجموعهای از پارامترهای بتن - در صنعت تعیین میشود که به آن گفته میشودمحاسبه فاصله لامپو خود فرمول اصلی پیچیده نیست:
فاصله=فاصله پرتاب موثر در هر وسیله × ضریب چیدمان (تنظیم شده برای آرایش یک طرفه-، دو طرفه پلکانی- یا دو طرفه مخالف-)
اما سوال واقعی این است که چه متغیرهایی در فرمول - قرار می گیرند و این چیزی است که در واقع تعیین می کند که آیا فاصله معقول است یا خیر. فاکتورهای کلیدی عبارتند از: عرض جاده، ارتفاع نصب، نوع توزیع پرتوی دستگاه (اپتیک متقارن در مقابل نامتقارن)، توان و کارایی نور منبع نور، و الزامات روشنایی و یکنواختی تعیین شده توسط استاندارد روشنایی جاده (در چین، این معمولاً CJJ 45 است.استاندارد طراحی روشنایی جاده های شهری; برای پروژه های اروپایی، معمولاً EN 13201 است).
هنگامی که من یک پیشنهاد را جمع آوری می کنم، معمولاً با پرسیدن سه چیز از مشتری شروع می کنم: عرض جاده چقدر است، آیا ارتفاع نصب قبلاً تعیین شده است، و اینکه کدام استاندارد روشنایی اعمال می شود. هنگامی که آن سه عدد قفل می شوند، محدوده فاصله اساساً قاب می شود - همه چیز خوب است-بر اساس منحنی توزیع نورسنجی دستگاه تنظیم می شود.
چه چیزی در واقع باعث ایجاد منطقه تاریک در وسط می شود
وقتی مشتریان از "منطقه تاریک در وسط" شکایت دارند، در اکثر موارد به این دلیل نیست که وات ثابت خیلی کم است - به این دلیل است کهفاصله از محدوده پوشش موثر توزیع پرتو فیکسچر بیشتر است.
در اینجا یک مثال واقعی وجود دارد: دو چراغ خیابانی 150 واتی با انواع توزیع پرتوهای مختلف را انتخاب کنید، و فاصله موثر می تواند چندین متر متفاوت باشد. توزیع پرتو عریض (که گاهی اوقات نوع III/نوع IV یا اپتیک "عریض-پرتابی نامیده میشود) منطقه وسیعتری را پوشش میدهد و برای جادههای عریض مناسبتر است و امکان ایجاد فاصله وسیعتر را فراهم میکند. یک توزیع پرتو باریک (نوع II، اپتیک متمرکز تر) اگر فاصله بیش از حد گسترده باشد، الگوی نوری فشردهتری دارد، روشنایی به شدت در شکاف بین دو قطب کاهش مییابد، و برای چشم غیرمسلح به عنوان یک منطقه تاریک آشکار خوانده میشود. این یک نتیجه فیزیکی از منحنی توزیع پرتو است و ارتباط بسیار کمی با روشنایی دستگاه یا تعداد وات آن دارد.
بنابراین وقتی مشتری یک منطقه تاریک در وسط را گزارش می دهد، اولین حرکت من پیشنهاد افزایش وات نیست. من بررسی می کنم که آیا فاصله واقعاً با منحنی توزیع پرتو مطابقت دارد یا خیر. بیشتر اوقات، کشیدن فاصله از چیزی حدود 45 متر به حدود 35 متر - یا جابجایی به مدل پرتو عریض - مشکل را حل میکند، و بسیار ارزانتر از افزایش برق ساده است.
وقتی فاصله خیلی تنگ است، واقعاً پول کجا می رود
هزینه-فاصله کم فقط قیمت خرید وسایل نیست - چیزی که خریداران تمایل دارند آن را دست کم بگیرند.کل هزینه پروژه.
هر تیر اضافی هزینه ای را برای ریختن فونداسیون، مسیریابی مجرا و کابل، خود قطب و کار نصب اضافه می کند. در پروژههای جادهای شهرداری، بهویژه، بخش عملیات عمرانی اغلب بیشتر از خود وسایل هزینه دارد. من یک بار پیشنهادی را برای یک مشتری در آسیای جنوب شرقی بررسی کردم - طرح اصلی 30-متر فاصله داشت، اما بر اساس عرض واقعی جاده و استاندارد روشنایی قابل اجرا، میتوان آن را تا 38-40 متر افزایش داد. پس از بهینهسازی مجدد، تعداد قطبها نزدیک به 20% کاهش یافت که بودجه کلی پروژه را به میزان قابل توجهی کاهش داد، در حالی که روشنایی و یکنواختی همچنان در حد استاندارد باقی ماند. مشتری بعداً به من گفت که انتظار نداشتند بهینه سازی فاصله به تنهایی تا این حد صرفه جویی کند.
یک رویکرد عملی برای محاسبه فاصله استاندارد
با نادیده گرفتن فرمول های پیچیده، در اینجا مسیر عملی است که من معمولاً هنگام تراز کردن در یک طرح فاصله، مشتریان را طی می کنم:
مرحله یک: طبقه بندی جاده و استاندارد روشنایی و یکنواختی مربوطه را تأیید کنید (الزامات بین جاده شریانی اصلی و جاده دسترسی ثانویه به طور قابل توجهی متفاوت است).
مرحله دو: ارتفاع نصب را تایید کنید. معمولاً یک تجربه نادرست-محدوده نسبتی بین ارتفاع نصب و فاصله - وجود دارد، اما این باید در کنار منحنی توزیع پرتو ثابت در نظر گرفته شود و نباید به عنوان یک قانون کلی اعمال شود.
مرحله سوم: درخواست کنیدفایل فتومتریک IESاز تامین کننده وسایل، سپس عرض جاده، ارتفاع نصب و فاصله را در نرم افزارهای حرفه ای شبیه سازی روشنایی (مانند DIALux یا AGi32) وارد کنید تا نقشه توزیع روشنایی واقعی ایجاد شود. این باعث میشود فوراً مشخص شود که مناطق تاریک در کجا رخ میدهند - نیازی نیست منتظر بمانید تا نصب کامل شود تا متوجه شوید مشکلی وجود دارد.
مرحله چهارم: از نتایج شبیه سازی برای تکرار در انتخاب فاصله و توزیع پرتو استفاده کنید تا زمانی که هم یکنواختی و هم خطر منطقه تاریک{0}}در محدوده قابل قبولی قرار گیرند و تنها پس از آن طرح را نهایی کنید.
نتیجه گیری
در پایان روز،چراغ خیابانفاصله نتیجه ترکیبی از استاندارد روشنایی، ارتفاع نصب و منحنی توزیع پرتو است که با هم کار میکنند - چیزی نیست که بتوانید با یک تخمین تقریبی بر اساس تجربه به آن بسنده کنید. اشتباه گرفتن محاسبات در مرحله برنامه ریزی تقریباً همیشه هزینه دوباره کاری و تنظیمات دیرتر از آنچه برای اجرای یک شبیه سازی مناسب نیاز است، دارد.
اگر در حال حاضر روی یک پروژه روشنایی جاده کار میکنید و هنوز بر روی طرح فاصلهگذاری مناسب تصمیم نگرفتهاید، میتوانید عرض جاده، ارتفاع نصب و استاندارد روشنایی را که روی آن کار میکنید برای من ارسال کنید. من میتوانم با استفاده از فایل IES یک شبیهسازی روشنایی را اجرا کنم و توصیههای فاصلهگذاری خاصی را همراه با انتخاب توزیع پرتو ارائه کنم، و همچنین میتوانم دادههای طرحبندی واقعی پروژههای صادراتی گذشته را برای مرجع - به اشتراک بگذارم تا بتوانیم طرحی را قفل کنیم که بتوانید به آن تکیه کنید.
